Hikaye kısaca şöyle: Beyoğlu Yetiştirme Yurdu’nda kalırken, bazı görevliler tarafından özellikle kızlara karşı yanlış işler yapılıyor. Duyulunca yurt kapanıyor.Yurttan bazı kız arkadaşları kötü yola düşüyor, bazıları uyuşturucu kullanıyor, o ise kendi deyimiyle direnmeye çalışıyor. Şu an yirmi yaşında genç bir kadın. Beyoğlu’nda garsonluk yapan bir adamdan altı aylık çocuğu var, çocuk devlet tarafından kendisinden alınıyor ve Bahçelievler çocuk esirgeme yurdunda. Babasıyla kendisi de ayrı zaten. Çalışmadığı için kapandıktan sonra bir kahvehanede sandalye üzerinde masa örtüsünden yorgan yaparak uyuyor. Kahvehane açıkken çok üşürse özel bir otoparkın görevlilerin durması için yapılan barakanesinde görevli otoparkçılardan izin alarak oturuyor. Kahvehane kapanınca yatmak için gidiyor ve orda uyuyor. Ancak her zaman tek olmayabiliyor orda bazen başka sokakta yaşayan insanlara da ev sahipliği yapıyor kahvehane. Eğer başka kalan erkek varsa çoğu zaman yatmadığını söylüyor. Eminim bir bildiği vardır. Tanışmamız bir gece fotoğraf çekerken oldu. Hikayesini dinledikten sonra bir gece seni her zaman nerelerde yürüyorsan ve nasıl yatıyorsan otopark da dahil olmak üzere çekebilir miyim dedim. Kabul edince ortaya böyle bir yaşam çıktı. Yaşamsa…
