kölesini omuzlarında taşıyan kuklaların kralı
ayakların yalnızlığın kovasında mesut değil mi?
soytarıların güldürmüyor mu seni?
gülerken bunca ter yorulmuyor musun?
okyanusta bir ada üstünde bir saray.
kayıklarla gelen dalkavuklarla gönül eğlendiren bir kral
çakıllarla değiştirebilir misin yalnızlığın koltuğunu
gece gizlendigin ay çoğaltır gölgesini sarayın.
iç. bachibouzouck, S. 1 / mart-nisan 2005 [müfredat: andersen’in etrafında]
