O Άκης Δήμου είναι δικηγόρος. Έχει γράψει έως σήμερα τέσσερα θεατρικά έργα, μεταξύ των οποίων το « …και Ιουλιέττα ». Το έργο αυτό είναι μια σπουδή πάνω στη σχέση χρόνου και μνήμης, έρωτα και θανάτου, λήθης και διάρκειας. Ο Άκης Δήμου το έγραψε το καλοκαίρι του 1994 και τον Νοέμβριο της επόμενης χρονιάς παρουσιάστηκε στην Πειραματική Σκηνή της « Τέχνης », με Ιουλιέττα τη Λύδια Φωτοπούλου.
Ο ίδιος, παρουσιάζει τον εαυτό του ως εξής :
//Ξαφνικά άρχισα να δυσκολεύομαι τα απογεύματα…
Δυο – τρία πράγματα που ξέρω για μένα: γεννήθηκα στην Αμαλιάδα το 1964, Οκτώβριο. Ως τα 18 δεν επιθύμησα καμία μεγάλη πόλη. Στο τέλος εκείνης της ηλικίας ήρθα στη Θεσσαλονίκη. Τα γνωστά νομικά. Οι πρώτες χειραψίες με την πλήξη. Ένας – δύο βιαστικοί έρωτες. Ξαφνικά άρχισα να δυσκολεύομαι τα απογεύματα, πιο πολύ τα καλοκαιρινά (δεν μ’ ενδιαφέρουν και οι διακοπές). Άρχισα να γράφω προσπαθώντας να βάλω λόγια σε κάτι άφωνες εικόνες που με τριγύριζαν έτσι, μήπως και προχωρήσει το απόγευμα πιο γρήγορα. Μετράω τέσσερα θεατρικά έργα: «… και Ιουλιέτα», «Σβήσε μου το γέλιο», «Τα λουλούδια στην κυρία», «Η ψίχα του νερού». Από το πρώτο ως το τελευταίο μεσολαβούν έξι χρόνια και τέσσερις σκηνές. Έχω πάντα στον νου μου εκείνους που έγραψαν πριν από μένα, τα μυστικά των φίλων μου και μια φράση από τη «Δεσποινίδα Τζούλια» του Στρίνμπεργκ: Όλα τ’ αγόρια κλέβουν μήλα. Έτσι συνεχίζω.
ΥΓ: Με τα απογεύματα δεν έγινε τίποτα. Βρίσκονται πάντα στη θέση τους, το ίδιο δύσκολα. Ευτυχώς! //
Από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ , 21-07-2001 , Σελ.: R36.
