I.
Seni seriyorum ve kuruma
Yakışıyor bana sana bakmak şu akmak
Çokkiçkiçmiyorum ve sıkılmaktan yamulmuyorum
Benim zorunum da var ve artık hiçbir şeyden alınmıyorum.
Ölüm de var dar dar dar biliyorum
Ama o nunla ben olmak için çalışıyorum
Zübeyde çok iç yorum ve hatırlamak
Yağmurluğumdu benim.
İthal bir hüzün alıyorum ve sinirlerimden başlıyorum yağmağa
Aşkları karıştırıyorum bunu iç hatırlama
Eskiden biri vardı bir vardı beni zorlama
Ben ona da Zübeyde çağırıyordum.
Vecd ile gelmiyordum ve Özgür’lere gidiyordum
Özgür’ün zilleri zır zır zır, zor susuyorduk
Ve biz dünyanın cümle kemikçileri birleşip en bir ağızdan
Şerefe kemiksiz, şerefe kemiksiz tokuşuyorduk.
Çünkü tutuyorduk ve artık oyun kullanmıyorduk
Hhiççkime karışma Zübeyde konuşuyorum
Bana denklem urdular ve ben konuşarak kurtuluyorum
Kurtulduğuma inanman da gerekmiyor üstelik kurtuluyorum
İç güç bırakmam korkma ateşe alışıyorum.
Bak ben hiçkiliyken sana en güzel yak ışıyorum.
II.
Tıktık. tıktık. tıktık. Yelkovan hıklamıyorum, balkonlar bana iyi geliyor, üstüme örtme üşümüyorum, ben ne hıkladıysam evlerden, ben annen gile gitmek istemiyorum, vitrinler bana kahır geliyor, Philippe Sollers bir Stüdyodur ayaklarımda beni bekliyor, ben kalıp balkonda orman çalışıyorum. Çarşılar da iyi geliyor korkma gelirim üşütmem, uyursan belki giderim, bi kavga vardı onu ben başlattım, öncekini de, kavga alengirli bir şeydir, başımda cam kırıklarıyla gezdiğim de olmuştur nevrim sağ olsun. Şu bizim Abuziddin var ya Zübeyde duy da inanma, günde on şiyir yazarmış en afilisinden, on tane de metinlerarasılık üzerine bir kazı, kazına kazına güldüm kızmadım, uyursan dönerim belki çünkü o kavgayı ben başlattım. Benim şiirimi nasıl buluyon Mehmet? Sen gibisin zaten yazmasan dolur, (dalga mı geçiyon kız şu ayık yerimle) bana bak ben hıklamıyorum istersen sabahlayabiliriz, bundan bir şey çıkar mı dersin sabahlayalım, şimdi bunlar ne diyecekler di mi desinler, şiir zaten bu da nesidir değildir midir; ben bir tasın içine bir şey boca etmiyom, ben ne bocalarsam bir tas oluyor mesela seninle dır dır dır mı ediyoruz o bir tas oluyor, zaten ölü doğmak da iyidir bazı atlara, yok reankarnasyon sevdiğimden değil, bazen reconstruction oluyor ölü bir attan ondan diyorum ölü bir at doğurayım sabaha; herkes ardıl sever, ben reconstruction seviyorum, bu demek yeniden inşadır kemiklerimden babalar böyle böyle diyolar, ben reconstruction diyom çünkü devralıp deviriyorum, hıkhıklamıyorum Zübeyde boğazıma bi hüzün kaçtı esasen çay içtim, dün çok nesnel rastlantıydı çalıştım, beni horlamasana, horlamıyorum, horlamıyorum, horlamıyorum.
