Bâzâr-ı aşk içre huri güzeller
Mezada vermişler kapan kapana
Dü çeşmimde zuhur eyledi seller
Durmaz mevc urur kapan kapana
Cemâlin gösterdi bir iki dilber
Gönül hiç durmayıp gördüğün ister
Biri kaymak satar birisi şeker
Münasip bulmuşlar kapan kapana
Mekadir anlamaz bir canânım var
Sermaye aşkımdan çok ziyanım var
Muhabbet çarşısında bir kapanım var
Gam alır satarım kapan kapana
Hamdolsun pirimden aldım himmeti
Dilerim bâzuda bulam kuvveti
Uyandırdım Şem’ î’ m giydim kisbeti
Geldim rakıyblere kapan kapana
(iç. Asım Bezirci, “Türk Halk Şiiri”, Say Yayınevi, İstanbul – 1993)