betül: ‘çok sevgili ve ölü’
çocukluk arkadaşımın kız kardeşinin adı
daha suat menenjitten ölmemişti askerde
biz hepimiz 10 kasım’da öğretmenden dayak yiyorduk
hava bulutluydu, atatürk ağlıyordu,
yanaklarımız yediğimiz tokatlardan kıpkırmızı
anıttepe anıtkabir
gene de gülmek geliyordu içimden
