Bir kadeh nuş eyleyüp sen ey peri pervaz ile,
Ser koyup meydanı aşka, raks ederler saz ile,
Şimdiden öldürmedik âşık komadın naz ile,
Korkarım, bir gamzesi cellât olursun akibet!
Cilvegâh ettin cemalin gülşenin ayni gurap,
Bağı hüsnün gülşeninde, menzilim oldu turap,
Dahi taze tıfl iken, ettin gönül şehrin harap,
Gün gelir, bir zalim ve bidat olursun akibet!
Der (Seyyahı), huni didem akmadadır dembedem,
Deldi bağrım kâh hasret, kâh firkat, kâh gam,
Bana cefa ettiğin, bilmem diyem? ey gonca fem!
Öğredir çarhı felek, üstat olursun akibet!
(iç. Murat, “Halk Edebiyatı – Şiir ve Dil Örnekleri”, Semih Lütfi Suhulet Kütüphanesi, İstanbul, 1933, Sayfa : 13)