aşut, attila [1939]

Özen’e Bir kadın… karda kışta Yürüyordu gizli düşte Bir yakada açık görüş Öbür yaka direnişte. Bir kadın… düşleri karabasan Çıkıyor merdivenlerinden acının Çok ince bir hüznü menekşeliyor Soğuk gölgesinde...

Öldü gül’ün eşi alaz’ın ve türküler’in babası emekçisi onur’un. Öldü can yoldaşım güzel insan güzel oğul güzel ilhan. Kardeşim bir yanarca kanayan her şafakta can toprağa düşse de canlar dimdik ayakta. Sanmayın...

Umudu öldürüyorlar yavrum baharda kuşları balaban düşleri öldürüyorlar yalansız gülüşleri balözü öpüşleri öldürüyorlar. En güzel şeyleri öldürüyorlar yavrum kitapları ve çocukları öldürüyorlar bal veren arıları hamarat karıncaları öldürüyorlar ışıyan şafağı gülen düşünceyi anaç türküleri...

Sevdiceğim, övdüceğim, en ince dalımsın benim, Aşkın yediveren gülü, karasevdalımsın benim. Ardım sıra götürdüğüm, sürgünlerde büyüttüğüm Özlem kuşum çığlık çığlık, suskun zerdalimsin benim. Bitsin diye ayrılıklar...

1.  T ü r k ü l e r i   S e v e r i m Acısıdır duyulan yüreklerde dört mevsim Acısıdır unutulmuş yalnızlıkların Türküsüdür...