alkan, tozan [1963]

Sesinde bunca yağmur birikmiş yeryüzü iki sokak ötende zaman oradan karışıyor hayata yorgun göğsünün üzerinde kuşlar kıpır kıpır Ağacın kalbi kabuğunda gökyüzü bulutun taşıdığı mavi rüzgâr kimbilir nereden gelir yarı yarıya...

Oğul olmaya geldin Yağmuru kucaklamak için Oğul olmak çok uzun Anneni hatırla Kalem kağıda değdiği anda Bir çift söze büyüyeceksin Rüzgar kardeşin olacak Bozkır kederin Hayat ıslaktır Anlam böyle başlar Deniz hiç...

Uzun bir suskunlukta işlendi kimse cinayeti gülden ummuyor her mahrem yerde devrim olabilir bazı aşklar doğar bundan. ah bilebilsem neden yüzümde ruhumu kışkırtan gizli bir göz var tenden kolay çıkmaz...

Hüzün tayfının soluk renklerinde Sulara özgü bir sarışınlıktı hisar İncecik ölümlere yürürdük her gece Torbadan ne çekersek o olurdu intihar Tutsaktık kırgınlığın haritasında Biz, özgürlüğe düşkün aylak kullar Güz...

Dayanmış duvara gölgeler kuru otların sessizliğini dinlerken hızla bir ölü geçiyor önlerinden haziranın içinden aylar yıllar geçiyor inceliyor suyu nehirlerin anılarımız henüz ıslak Bir top beyaz kâğıttan geriye bazı sözcükler...