Kant’ın gölgesinde oturup nesnel bağlaşıklar kebabı yapan adam. Siyasal, toplumsal, etik, metafizik vd. bileşenlerin üzerini örtmüş, bunları şiirin okunmasında gereksiz unsurlar olarak görmüştür. Yaptığı en anlamlı eleştiri, özeleştirisidir: “Ömrüm, şöhretimden uzun sürdü!”
[ergun tavlan] (bb 3/’05)
