Dertmendim, ol hudadan derde derman isterim,
Sâilim, babı atadan lutfu ihsan isterim!
Sine püryan mücrimim kim, daim isyan eyledim,
Ol Cenabi Kibriyadan affu gufran isterim!
Ben hakikat kâbesinde sade ehram giymişim,
Şol visalin kâbesinde seyrüseyran isterim!
Ben hakikat bahrına bir özge gavvas olmuşum,
Cemedüp etrafı bahri, dürü mercan isterim!
Can kulağına (Enelhak) ın nidası ereli,
Yok kararım, Lamekân mülkünde cevlân isterim!
Bir enisim yok cihanda, söleyim ahvalimi,
Halimi arzetmeğe bir ehli irfan isterim!
Her biri esrarı hakkı bilmediler (Zatî) ya!
Belki bu (Mantıkıttayr) ı ben Süleyman isterim!
(iç. Murat, « HALK EDEBİYATI – Şiir ve Dil Örnekleri », Semih Lûtfi : Sühulet Kütüpanesi, İstanbul, 1933, sayfa : 22)
