dil marazı

allame-i kül!
bize hakikat pınarından ne getirdin
biraz kibir
birkaç mefhum
fazlasıyla mihnet
sözün pamuk gibidir bilirim
ve bizim hırkamız eksiktir
söküklerimiz nice

allame-i kül!
taş kesilmiş yüreksin
incesin, soğuksun, zekisin
bir parça yansaydı yüreğin
ve kor olsaydı gözlerin
o zaman bilirdin
gülün acısını
fakirin derdini
mazlumun iç çekişini

allame-i kül!
biz çorak topraklarda sürgün verdik
tertemiz bir denizi kustuk
ciğerlerimiz
iki damla kandan
sonsuz bir nefes ördü
dilimiz
serçe kanadı eşiğinde
özgürlük hırsıyla bilendi

allame-i kül!

bilgi bundan böyle kahır oldu