Dinle pendi gafil olma, ruzuşep durma oku,
Uyma bet beyhude yere, hiç gönül verme oku!
Şimdi şeytan adem oğlu, eyle kendini bait,
Gelse ağyarın sakın, sen sırrını verme oku!
Lezzeti ilmin ziyade, benzemez bir lezzete,
Fehmedersin ol adunun halini sorma oku!
Kılasın beş vaktini sen haktan hâcet iste gör,
Tut bu pendi, ol lâinin rahına girme oku!
Söyleme gıybet kelâmi, zemmi asla dinleme,
Âlemin kârına sakın kendini yorma oku!
Sen de sâilsin (Ferahî), sanma bu sözü hilaf,
Aybıni bil, gayrisinin aybıni görme oku!
(iç. Murat, “HALK EDEBİYATI – Şiir ve Dil Örnekleri”, Semih Lûtfi : Sühulet Kütüpanesi, İstanbul, 1933, sayfa : 17)