Ey dostlarım tanmam bana
Aslımdan ayrı düşmüşüm
Vatanımı terkeyleyip
Aslımdan ayrı düşmüşüm
Dostlar ile zevkte iken
Uşşâk ile şevkte iken
Gönderdiler bu âleme
Aslımdan ayrı düşmüşüm
Hubb-ül vatan minel imân
Dedi resûl-i Müstean
Banadürür işâreti
Aslımdan ayrı düşmüşüm
Yolum dahi gösterdiler
Buyurdular yine gidem
Kuvvet bulamadım n’idem
Aslımdan ayrı düşmüşüm
Gaflet bürüdü cânımı
Bulamadım sultânımı
Sultânım ala alımı
Aslımdan ayrı düşmüşüm
Geri ularım aslimi
Terkeyleyip hrp varımı
Hakk’ n umarım lûtfunu
Aslımdan ayrı düşmüşüm
Üftâde miskin derdiment
Gurbette kalmışım medet
Erişte lûtfunda medet
Aslımdan ayrı düşmüşüm
(iç. Asım Bezirci, “Türk Halk Şiiri”, Say Yayınevi, İstanbul, 1993 )