Fêna dünyâ için gam çekme gönül
Her dem ağlayıp da gülmemeli değil
Sevdâ dedikleri sel misâlidir
Fikredip ummâna dalmalı değil
Cehdetmeyince karlı dağ aşılmaz
Sarrafın yanında altın pul olmaz
Yiğidin başına gelmedik hâl olmaz
Başına gelene gülmeli değil
Geçersiz dünyâyı geçip boylama
Görmediğin yere bühtân eyleme
Bir kimsenin gıybetini söyletme
Bühtân edip kana girmeli değil
Hüseyn’ im sözünü olmuş söyle
Varıp etrâfından sor suâl eyle
Zamâne halkının ahvâli böyle
Muhabbetsiz yere varmalı değil
(iç.: Asım Bezirci, « Türk Halk Şiiri », Say Yayınevi, İstanbul – 1993)
