Home anthologie des poètes vivants || yaşayan şâirler antolojisi || living poets anthology mutlu, ayten [1952] gök delisi

gök delisi

93
0

düşlerin yitik, kalbin kül olduğu yerde
başlangıcı okşuyorum, patlayan
o şeytanı, sükûtun yanıtını
beni sona çağırıyor ürperen madde
ağır ağır açılıyor bir çiçek
bir gök delisi
yağmur öncesi, o eski denge
titreşiyor dağınık ruhlar
mezarlık sonrası, sahilsiz çığlık
ıslanıyor kemiklerimin içi

okunmuş ölüler
okunmamış ölüler
gamsız larva şöleni
saçaktan düşüyor yavru kırlangıç
ipliksi zar sarıyor zamanın belleğini
uykusuz çekirdeğin gözleri kapanıyor
öpüyor yüreğimi
bir yer altı cinneti

hayatın kırık çizgileri miydi sadece
yürüdüğümüz meyve bahçeleri
ekinler
nasıl yanıtlanır ki yokluğun siren sesi

beni bana çağırıyor ürperen madde
kaybolmaktan korkuyor terk edilmiş bir tren
düz çizgilerde yiten
canın ince sahilinde her dalga
sarp kayalarda sınamada kendini

diyar oldum, yar olmadım kendime
yanlışlarım hep hızlı koştu benden
nasıl uyanırım içim karanlık

diyor bir ölü
ben beni
kimden sorayım şimdi

iyi ki soramıyor ölüler
sesi sarı ölüler
ayda açan frezyaları
mezarlık çiçeklerinin gardiyanları
unutmuş kırmızıyı
üşümeyi
öpüşmeyi

nasıl hürlük bu
düşlerin yitik, kalbin kül olduğu yerde
bir mezarlık öğlesinde, karanlık öncesinde
şeytanı okşuyorum, ağlayan
gümbürtüyle soluyor bir çiçek daha
aldırmadan ölülerin sükûnetine