Gönül bir belâdır sana düşerse
Beni ferdâlara salma sevdiğim
Mâh yüzünü görüp aklım şaşarsa
Bana deli deyi gülme sevdiğim
Gözümü önünde eyleme safâ
vücudum zayıftır çekemem cefâ
Gel eyle sevdiği vâdine vefâ
Rakipleri memnun kılma sevdiğim
Mâilim bakmaya yârin yüzüne
Yüzüm sürdüm ayağının tozuna
Medet uyma aduların sözüne
Benim bedduâmı alma sevdiğim
Severler güzeli ezel âr değil
Derunumda olan sanma nâr değil
Aşıkım başımda aklım yâr değil
Onun’çün kusura kalma sevdiğim
Der Mustafa eşin gelmez cihâna
Seni seyreylesin düşen gümâna
Kadd ü kametine yoktur bahâne
Güzellikle mağrur olma sevdiğim
(iç. Asım Bezirci, « Türk Halk Şiiri », Say Yayınevi, İstanbul – 1993)
