Güzel âşık cevrimizi
Çekmezsin demedim mi
Bu bir rıza lokmasıdır
Yiyemezsin demedim mi
Yemiyenler kalır naçar
Gözlerinden kanlar saçar
Bu bir demdir gelir geçer
Duyamazsın demedim mi
Bak şu âşıkın haline
Ne gelse söyler diline
Can ü başı Hak yoluna
Koyamazsın demedin mi
Âşıklar harabat olur
Hak yanında hörmet budur
Mahabbat baldan tatlıdır
Doyamazsın demedim mi
Girelim Ali sırrına
Çıkalım meydan seyrine
Küfrümüz iman yerine
Sayamazsın demedim mi
Pir Sultan Ali şahımız
Hakka ulaşır rahımız
On ik’imam penahımız
Uyamazsın demedim mi
(iç.: Eflatun Cem Güney, “Halk Şiiri Antolojisi”, Varlık Yayınevi, İstanbul – 1959, 4. Basım, Sayfa : 36)
