————————–Barış’a
Korkunç bıçak yaralarıyla yatıyordu kadınlar
hiçbir durakta durmadı otobüs
dehlizlerdeki çığlıklara kapılar’nı kilitlemişti
üst katta oturanlar
Hoş ürperişlerle seyrettim her gece aynı filmi
ve her gün gizlice ezberleyip rolümü
sıramı bekledim
görmek için perdedeki yüzümü –
ücretini ödeyerek girdim kendimden içeri.
Gece öptü alnından, dudaklarından
kapıyı açarak gösterdi yerini
–ne dişiydi ne erkek–
teni uyandırmaya üretilen naylon bebekler
kızıl içkilerle şehvetin evini tavaf ettiler.
Adımız soruldu –bulamadık–
karanlık kanatlı atlarla kaçırılmıştık kendimizden
giysiler’mizi değiştirmişti gece
ve yaldızlı pullar takarak saçlarımıza
uçurmuştu yeraltına.
Korkunç bıçak yaralarıyla yatıyordu kadınlar
hiçbir durakta durmadı otobüs
———————————– Londra / 1988
