Kitaplarımızla yürüyorduk
Arda kalan zamanı
Rüyalara dönüyorduk
Adamlar öncesi
Çokçası ölüyorduk
Bazı çıplak anıtlarda
Sivilleşip yürüyorduk.
Geçmiş an herzesinde
Güneşi alıp öne önce
Fikrimize gömüyorduk.
Hilkatin yorduğunu
Unutarak parktan,
Kongo gribi, Vatikan düşü
İnsana dair ne varsa
İnsanlaşarak taşıyorduk
İyileşerek taşıyorduk
Geçmişi yarına sıvayaraktan
Atarak bir dertli ozan narası
Belkemiği toprağın
Dağlarında şahlanıyorduk
Külünglerde bilinçli
Hani ilk günah gibi
Ve cennet bahçesinden
Yüzeye iner gibi;
Okuyorduk sadırdan
Meçhule giden hikayeleri.
