Hızır paşa bizi berdar etmeden
Açılın kapılar şaha gidelim
Siyaset günleri gelip yetmeden
Açılın kapılar şaha gidelim
Gönül çıkmak ister şahın köşküne
Can boyanmak ister Ali müşküne
Pirim Ali on’ki imam aşkına
Açılın kapılar şaha gidelim
Her nereye gitsem, yolum dumandır
Bizi böyle kılan ahd ü peymandır
Zincir boynum sıktı hayli yamandır
Açılın kapılar şaha gidelim.
Yaz selleri gibi akar çağlarım
Hançer aldım, ciğerciğim dağlarım
Garip kaldım, şu arada ağlarım
Açılın kapılar şaha gidelim
Pir Sultan Abdal der mürvetli şahım
Yaram sızlar baş oldu ciğergâhım
Arşa direk direk olmuştur ahım
Açılın kapılar şaha gidelim
(iç.: Eflatun Cem Güney, “Halk Şiiri Antolojisi”, Varlık Yayınevi, İstanbul – 1959, 4. Basım, Sayfa : 36)
