kaybolan ilk kitaptan alıyorum kelimeleri, çünkü
yapabilirsem güneşe döneceğim
ve romalı bir askere satacağım elimdeki biletleri
ağzımı bozarsam üstüme teneşir filan geçirirler iyi olur
ölü kokusu siner odaya, fena mı olur diri vardır demek duyumsadığım
ölüye gülsem de hadi yas tutalım
sen şu köşedeki ağlayan ol ben karşına geçeyim
böyle böyle bir şiirin içinden geçeriz
ve şu gelen mephisto, içimizden geçsin
sen içimden geçersin şeytan ikimizden geçer biz böylece üç kişi ederiz
üç kişiden bir ordu kurulmaz mı hadi yas tutalım
öyle ya bir seni görüyor gözlerim bir de baktığın yeri
biz bu şiirleri bu yüzden hep ezber okuduk, lorca’dan, arif’ten
aynı masada oturunca hep beraber kalktık, yunanlı olsam
önünde diz çöktüğüm saphoo olurdun, biz ortadoğuyu seçtik
bu yüzden ismin katyuşa’dır mesela biz israili sevmeyiz
ellerimizde şu çizgiler, işte onlardan ve içimizden geçen mephisto’dan
biz sahi hep üç kişiyiz, birini öldürdük mü iyi olur
hadi yas tutalım.
ilk önce hiçbiri yoktu o kitapta yalnız bir ıslaklık vardı sonra dedim
güzel gidiyor, orman güzel, dağ güzel, evin içi, ve sıcaklığı tenin
bizim bilmediğimiz şeyleri biliyor tüccarlar, biz güzel diyoruz
onlar iyi diyor, biz iyi diyoruz onlar güzel, biz kötü diyoruz mesela
onlar hiçbir şey diyor. bu yüzden benim kalbim bir buçuk atıyor
seninki bir buçuk. ediyoruz üç. üçümüz birden katlansak dünyaya
musafir’in dergahında yalnızlık iki el etmez.
bütün inkarlar ellerimize toplandı bizi kafir ilan ettiler
yalnızlığımız oradan başladı, hiç beklemediğimiz yerden
senin ismini yezida koydum, hadi ateşi çağır
hadi güneşi selamla, bir yas tutalım
