Hak Çalabım hak Çalabım

Hak Çalabım hak Çalabım
Sencileyin yok Çalabım
Günahluyam yarlıgagıl
Ey rahmeti çok Çalabım

Ben eydürem kim ey gani
Nedir bu derdin dermanı
Zinhar esirgeme beni
Aşk oduna yak Çalabım

Gel kogıl beni yanayım
Baştan başa usanayım
O sevdiğin Muhammed’e
Olayım çırak Çalabım

Ne yoksul ü baylardasın
Ne köşk ü saraylardasın
Girdin miskinler gönlüne
Edindin durak Çalabım

Kullar senin sen kulların
Günahları çok bunların
Uçmağına sal bunları
Binsinler Burak çalabım

Ne ilmim var ne tâatim
Ne gücüm var ne kuvvetim
Meğer senin inayetin
Kıla yüzüm ak Çalabım

Yarlıgagıl sen Yunus’u
Bu günahlı kullar ile
Eğer yarlığamaz isen
Key katı firak Çalabım

(iç.: Eflatun Cem Güney, “Halk Şiiri Antolojisi”, Varlık Yayınevi, İstanbul – 1959, 4. Basım, Sayfa : 10)