Bugün Babalar Günü…
Bir şiir; bir baba ve ikizleri Can ile Canan…
Sağda Can Yücel; ortada ise babaları, Cumhuriyet döneminin unutulmaz emektarlarından eğitim, kültür ve siyaset adamı; ülkemizin kaçırdığı en büyük eğitim ve kalkınma projesi fırsatı olan Köy Enstitülerinin kurucusu, Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel…
Hayatı boyunca ideallerinden taviz vermeyen bir babanın oğlu olmanın sıkıntısını ve hasretini çektiğini söyleyen Can Yücel’in şiirlerinin satır aralarında kendisine ayıracak zamanı olmayan, ülkesine ve mesleğine aşık bir baba yatar.
Doğrudur. Zira, yapacak çok işi vardır bu kuşağın. Aydın, refah ve bağımsız Türkiye Cumhuriyeti’nin kalkınmaya devam etmesi için başlattıkları büyük işler, dünyaya örnek olmuş dev projeler…Mesela Anadolu topraklarının başına gelebilecek en güzel şeydi Köy Enstitüleri ama işlerine gelmeyenler, yıllardır süregelen sömürü düzenlerinin bozulmasından korktular. Karalamalar, bölünmeler ve baskılarla kapattırdılar, sorumsuzca yok ettiler ülkenin aydınlık geleceğini. Yazık oldu. Ve daha bu ülke için nice güzellikler, özveriler; durdurulmasalardı eğer…
Cumhuriyet emektarlarına saygıyla Can Yücel’in bu şiirinde baba-oğul ikisini de hatırlayalım. Nur içinde uyusunlar…
HAYATTA BEN EN ÇOK BABAMI SEVDİM…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici-hep, hep acele işi!
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezberledim gurbeti
Sevinçten uçardım hasta oldum mu
40’ı geçerse ateş, çağrırlar İstanbul’a
Bir helalleşmek ister elbet, diğ’mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oyununu
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu
En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim…
-Can Yücel-
Babalar Gününüz Kutlu Olsun…
-Oya İslimyeli Ulutin-
