Hasretinle beni üryan eyledin
Beklerim yollarını gel efendim gel
gönül kulu kalktı cevlan eyledi
Beklerim yollarını gel efendim gel
Evvel ahir sensin dönmezem senden
Leyli muhabbetin çıkarım candan
Gönül göç eyledi kevnü mekandan
Beklerim yollarını gel efendim gel
Softalar çoğaldı haddini aştı
Od düştü sineme, yüreğim pişti
Şimdi gayret Şah-ı Merdan’ a düştü
Beklerim yollarını gel efendim gel
Bozuldu yolcular yollarda kaldı
Ayın erkan gitti, dillerde kaldı
Bendelerim zayıf hallere kaldı
Beklerim yollarını gel efendim gel
Abdal Pir Sultan’ ım Allah diyekim
Gelin nikabını elden koyalım
Takdir böyle imiş biz ne diyelim
Beklerim yollarını gel efendim gel
(iç.: Mustafa Ertuğrul Kaan, “Hacı Bektaş-ı Veli, Bektaşilik, Bektaşi, Nefesleri”, Gayret Kitabevi, İstanbul-1964)
