Her dem yüzüme gül gibi
Gülen dilberin kuluyum
Be ağladıkça yaşımı
Silen dilberin kuluyum
Naz ile salan başını
Oynatıp göz ü kaşını
Rahmedip ben yoldaşını
Anan dilberin kulyum
Mağrur tutmayıp kendini
Alçak tutban gönlünü
Arayıp derdimendini
Bulan dilberin kuluyum
Soyunup giren koynuma
Rahimsiz gelmez aynıma
Siyah zülfünü boynuma
Salan dilberin kuluyum
Kul Mehmet eydür ferman
Hastasına eder derman
Benimle her gece mihman
Olan dilberin kuluyum.
(iç.: Asım Bezirci, « Türk Halk Şiiri », Say Yayınevi, İstanbul – 1993)
