ezgilerini yitirdiğim şarkılar dolaşıyordu dudaklarımda
tanıdığım sokaklarda unuttuğum rüzgarlar
her sözün sonuna eklediğim dizeler
çözülüp dökülmüştü çoktan
sesinden uzak
yüzünden uzak insanların
çiğdemaldatan bir baharın eşiğinde tutup çekmiştin içeri
çiğdemin tazeliğinde
bileğindeki çizgilere aldandım
tarçının bir de kahvenin tadıydı ağzındaki
yorulmuş kalbimin taze çarpıntısıydı göğsündeki soluk
odalara sakladığım soluğum
duvarlara sinen çığlığım
suya vermediğim terin
gizlim saklım
kendime diyemediğimdi
aldandı çiğdemler
kederlerim
kağıt kesiği
