İvan Turgenyev sürgünde

Baden ve Paris’te tanırlardı onu,
Olgun bir adam, saçları kır iyice,
Duruşu, hareketleri kibarlık dolu,
Almancası kusursuz, parmakları ince.
Diyeceklerini bitirmişti yıllar önce,
Artık yalnız aşkına çalışıyordu:
Bir opera şarkıcısı, esmer, kısa boylu;
Gene de bir yerde bir şey söyleyince
Kulak kesilirdi Flaubert, Maupassant,
Özenle saklayarak her çıkanı ağzından.
Rus olduğuna inanamazdı hiç kimse:
Ne olursa olsun yükseltmezdi sesini,
Ama taşırdı kirli bir sır gibi içinde
Gizlice, yoksul ve kokunç ülkesini.