iç ahlak dış yasa mahcubu bu hayatta
ben yokluktan türettim varlığımı
şimdiki bir zamana akıyorum
karıştırdım kendimi ırmaklara
en iyi dostumdur rüzgâr
yerinde duran taşı bile sevmiyorum
başkalarına atılmış düğümler midir ömrümüz
herkes bir kapıya kilitli
ve buna yaşamak deniyor
biz artık en çok hiçbir yere gideriz
tutarsız eylemlerdedir erdemin gücü
çözülür iki yarayı kaynaştıran sır
babasız ademleriz biz
yasasız musa olma heveslileri
haydi gel
birlikte bütün kapıları kıralım
herkes başkasına hırsız kendine polis
hangi yüzü gerçek bir janus’dur insanın
feri ve teri sevmeli insan
ten tene vermeli gizini
sıfırlamalı kendini belleğin ambarı
gözün izi kalmalı evrende
Ey terlikli bunaklar:
güncel olan dünyadır
yaşamak değil
————————— haziran-temmuz 2004
iç/in Livar, Kibele Yay., İstanbul-Haziran 2009
