—————————————— -kanita’ya –
yazgının kara örtüsüne karışan
ışık dilinde bir taş yazıttır
————————-varlık
söz eylendiğinde kendi dağına vurur
————————————–yankısı
düşünür:
dalgalardır unutturan yüzmeyi çocuklara
bilinmesi gereken yüzme değil
boyun eğmektir dalgalara
er-gülen haydi dara düşme
sahil şenliktir
———–ve uyku banklarda ahmakıslatan
bir içses:
– üzüm bağında esrik yapraklar
– sürgün zamanı
—————–der yokkabaz
ceviz kabuğunu yeşillendiren
—————–dizeler yazar yitik olan’a
yokluğun ilmidir sanat
sırf yokkabaz’ın filozom diline uysun diye
fısıldar kulağına:
– kokusuzdur kahve çekirdekleri
– ufalarsın toplamak için kokuyu
(homogen idi filozomisi
lokman hekim zerafetinde uyanışlar)
heterogen-iş çardağını kurar yokkabaz:
– anadolu bozkırdır, kırbozumu düşünceye
çocuk parkında yetişkin gözler. uçan kaz sürüleri:
yürek okuyan, tarih budayan
salih dayı koleksiyoncuların en marjinali
taş plaklar uçurur yazgı uçurumundan
——————-ya gönüllerin hafifleyen taşeronu
——————-uçar mı uçurur mu
ruhî takvimde ünvanı yoktur uykusuzun
yurdunu içleyen yağmur gibi iner tütsüsüne
(tütsü adında bir sevgilisi vardı: yalınayaktı)
içi içine muhtaçtır yokkabaz’ın
kabına sığmayan ayakbağı
—————————ağ serer kayaya sahilde
anatomi dersinde öğretirler
kalp dört odaya hapsolmuş bir tanrıdır
hüzünlü çağ(rı)lar
—————yaratır ana hatırına
ve killenen kırbozumu tekerlemeler:
kibele anası semizdir, çocukları temizdir.
—————————————— iç. « Huyname », YKY, istanbul-2008
