Kırklar meydanına vardım
Gel beru hey can dediler
İzzet ile selâm verdim
Lokmamıza ban dediler
Sıdık ile tevhid edelim
Çekilip Hakk’ a gidelim
Aşkın dolusu içelim
Kalalım mestan dediler
Kırklar kalbi doğrudur
Mü’min gönlünün evidir
Gelişin kandenberidir
Söyle behey can dediler
Düşme dünya minetine
Talip ol Hak hazretlerine
Ab-ı kevser şerbetine
Parmağını ban dediler
Erenler kalbi ganidir
Yuduğun kabli arıdır
Gelişin kandenberidir
Gel söyle ihvan dediler
Gördüğün gözünn ile
Beyan etme sözün ile
Neden sonra bizim ile
Olursun mihman dediler
Kalkıp sema’ larla oyna
Açılıp pâk olsun ayna
Kırk yıl bu kazanda kayna
Dahi çıksın can dediler
Çık semâa bile oyna
Kalbin olsun bir âyine
Alemi varlığa sayma
Bu manide şan dediler
Behey abdal nedir halin
Hakka şükret kaldır elin
Kesegör gıybetten dilin
Hel kulu yek san dediler
Şah Hayati konmuş burda
Tazece uğramış derde
Mürşitten açılır perde
Gör imdi ey can dediler
(iç. Mustafa Ertuğrul Kaan, « Hacı Bektaş-ı Veli, Bektaşilik, Bektaşi, Nefesleri », Gayret Kitabevi, İstanbul, 1964 )
