herkeste bir lirizm, of kıskandım. eskiden en dayanamadığım şeydi sevilmek; kirsiz passız olanı, hani zor bulunanı, umulmadık anda karşında duranı, ııh! bir şeylere seni ikna etmek için yapılan konuşmalar değil de sıradan bir anda sıradan bir konuda bir kâr-zarar hesabı yapılmadan sarfedilen sözün keskinliği bıçak biler.
bir de kalabalık caddelerde, kafelerde, lokantalarda, otobüslerde; kavanozda balık izlenimi veren insanlar var ki, tanrım var mısın sahiden? her insan için ayrı bir dil yaratmışsın sanki…
pekiyi kavanoza ne gerek vardı?!
