bana bir şey olmaz, sen bana bakma
kim görmüş çatıya tünemiş güvercinlerin
düşüne düşüne öldüğünü
kim duymuş çamaşır ipine takılı mandalların
ağzını açıp avaz avaz ağladığını
ve kim demiş tele takılı bir uçurtmanın
uçmayı unuttuğunu
bana bir şey olmaz
çatıya, çamaşır ipine, boşlukta bel vermiş tele
hele hele bu zamanda
dönüp kimse bakmaz
sen işine bak, bana bir şeycik olmaz
üstelik kim seçmiş tutunacağı yeri
kâideler değil mi seçip taşıyan
ağır ve mahzun heykelleri
