bachibouzouck’ta Cemal Süreya’nın « Son Pazartesi »ni okuyunca aklıma geldi, minibüslü şiirinde cevaplanmamış bir sorusu vardı; « çince’de demagoji olanağı var mıdır? » diye. Çince bilen bir arkadaşıma sorduydum geçen sene, şöyle dedi; « Çince’yi yazarken hemen hiç yok, fiil çekimi bile olmaz bu dillerde, mastar halinde mek-mak diye sonlanır her şey. Ama konuşurken çok var, aynı sözcüğü dört ayrı tonlamada « istemek », « çalmak », « fırçalamak », « tükürmek » anlamlarına getirebilirsin, « safi tonlama dilidir. » Çince bilmiyorum ama dediği doğruysa « Çince’de demagoji olanağı » vardır.
