Home anthologie des poètes vivants || yaşayan şâirler antolojisi || living poets anthology murad, efe [1987] ölüm

ölüm

7
0

besle hududunda, okyanus-dönüşünde nefret etmenin.

kûlâklında, sarsıla tutunabiliyor, paydası zehir gibi.

yüzeyde, bir illet. bir huyun peşinden gidiyorum.

o huy beni kendine çekecek, ÖLDÜRSÜN istiyorum.

gülüşerek çekiltiler, serinlik önmânında.

yalnız bırakılmış gibi kadî, yanıltıcı mutluluk.

bir insanın ölümünde saklı.

intifârlı şakırtılar. olacağım altına.

ciğerlerim sezgisiz, kusurlarımı örtecek bir yalanda.

tek aradığım toprağın kusurlarımı örtmesi.

ÖLECEĞİM, ölümüm kendi elimden olacak.

ölüm, bana varlığı getirecek, anlayacağım.

bileceğim, minareler are areler hareler üşüşen başımda.

şelâleler dönecek, çünkü yeraltında gizli bir şey var.

anlatacaklarımı tutkularım taşımıyor.

büyük bir intikam beni mutlu edebilir.

nefret ediyorum sakin, galibin tutkusu gördüklerindedir.

ciğerlerimin çözüldüğünü hissettikçe.

hayatın anlamını da görüyor gibi oluyorum.

anlama gömüldükçe Allah önemsizleşiyor.

zamanı düşündükçe de içinde tutulduğum.

Allah beni unutuyor.

anlama katılıyorum ama hâlâ bilemiyorum.

derebeylik kış-dağında sıçmak çünkü yağmur da.

onların kûlû. sonsuz boşlukta, mutlu ama asılı.

Efe Murad