Özen’e
Bir kadın… karda kışta
Yürüyordu gizli düşte
Bir yakada açık görüş
Öbür yaka direnişte.
Bir kadın… düşleri karabasan
Çıkıyor merdivenlerinden acının
Çok ince bir hüznü menekşeliyor
Soğuk gölgesinde darağacının.
Bir kadın… yaşamın terkisinde
Ardı sıra doludizgin atlılar
Ceylanlar gezinir gözlerinde
Heybesinde menekşeli acılar.
Mamak, Eylül 1983
iç. “Pencere”, ocak-şubat 2001, sayı: 25)
