keklik yakalamak için çığırtkan kekliği kafeste tutan bir kahveci vardı tophane’de, dili ağzından geniş bu adem yarası gündüzleri düz ve uslu, geceleri asi, terli bir havada gezinen dişil yüksek topuklu, peruklu hayallerini asfalta sürüklerdi. kendisini ‘gregorios palamas’ zannettiğine dair ve bir gün atıyla dolaşırken kırda, genç bir oğlana aşık olduğundan yola düşerek; keklikçiyi, kadın kıyafetleriyle sokakta görenlerin aklında çok bir sual saygın bir bilimsel yapıttan fışkırır gibi ürpertirdi mahaldekileri: tensel istekleri evcilleştirmek nasıl olur? arzudan çılgına dönmüş bir devletin kapısında anahtar arayan yorgun yetimin tek tesellisi bu aralar sıradan bir aidiyetken küçükler için kurulmuş soğuk, ıssız binadaki tahta yatağa, tanrı katında nasıl izah edilmektedir fena hareketler? kalın kara gövdeleri ve kuru dallarıyla patikayı gizleyen ormanın içinde baltayla gezen bir kızsan yahut kendini çekinmeden eşini aldatmaya adamış boz saçlı, kovuklarda sevişen kocaysan gölgeli ahlaklı: hangi yasak tek ağacın zehirli meyvesini sana sunmaktadır, çürürken orman? uzun soluklu bir halk iktidarıyla kibirlenen kamburun cebinden çalgıcı için para çıkarken, mahaldekiler bu çok sorunun, keklikçiyi boğanın karşısında muletasız bir matadora dönüştüreceğine kuvvetle itikat etmişti; tiran adına bozulmuş istanbul kentinde ağır aksam adımların tıksıran gürültüsü, kafiye kubbede yasaların ayrıntıları giremiyordu insan şekline. hem kahveci dişil yanıyla çığırtkan kekliği kafesteyken, bürünüp havada gezinen hayallerine, alıp götürmüştü ormana en ahlaklı kocalarını mahalin. dili ağzından geniş bu adem yarası pek hünerli paçlebaz* gibi terazisiz hokkabazlık eder iken fallusunu iktidara sundu nihayetinde devir iki bin on üç aralığında. bozuk paralar toplandı muletada şık hareke’lerle.
{mp3}046-1ydeg-felipe leon-muleta-keklik ole-{/mp3}
*bacaklarına uzun sırıklar bağlayarak yürüyen, koşan, ip üstünde hünerler sergileyen hokkabaz.
