Nazlı yâra selâm saldım almamış
Almazsa gam değil almayıversin
Nazlı yâr da bana selâm salmamış
Salmazsa gam değil salmayıversin
İstemem kaşları kara ise de
Hasretten ciğerim pâre ise de
Merhemi derdime çâre ise de
Çalmazsa gam değil çalmayıversin
Duydunuz mu şu yavrunun ahdini
Yıktı viran etti gönül tahtını
N’ ettin yârim ikrârını ahdini
Gönül hayâline yelmeyiversin
Mansur gibi dârım idin bir zaman
Kisb içinde kârım idim bir zaman
Alem bilir yârim idim bir zaman
Şimden geri yârim olmayıversin
Doksana vardı da yüz geçti ise
Aradan ahd aman söz geçti ise
Sevdiği Kemter’ den vaz geçti ise
Bergüzar verdiğim elmayı versin
(iç. Asım Bezirci, « Türk Halk Şiiri », Say Yayınevi, İstanbul – 1993)
