o gün öyle başladı
kalabalıkları severim türkü okumaları şarkı mırıldanmaları ağıt desen mümkün ninni desen evet tekerlemişlerdi allah’ın adlarını sorular soruluyordu sigaralar vardı dumanları tüten közleri düşen uzanan sigaralar elden ele ellerin kimi sulugöz kimi dostlar alışverişte görsün kimi uzak yakın gelir duldaya kimi güneşin altında dikilmek orada tek ve hür ve bir ateş böceği gibi kardeşçesine çakılan çakmaklar az zaman sonra yetişirdi biterdi hazırdı
uzanan dudaklar vardı
öpmek denen şey haz vericiliğinden o kadar uzaktı kadınlar uzaktı ana öpmesi haram bacı öpmesi haram mesela uzaktı bir kadın uzanmaya yetişmeye bir kök bir dal bir budak sapardı
ben onu anneme kardeş bildim çocuklara teyze
kapı bekleyenler vardı
çıkacak mıydı günü müydü şimdi görünse yeriydi mesela
kapı önünde ayakkabılar vardı kimsenin aklının ermediği olmayışına
poşetler bırakılırdı çıkarılmak üzere ayakkabılar kapı önlerine
tek yerden girilir ayrı yerlere gidilirdi
inanamayanlar duymayanlar görmeyenler öpemeyenlerden sonra dokunamamak kalmış olmalı takımı tamamlama gailesi bir çift ayakkabı gitmişse dalgalara kapılıp
hangi yokuşlar çıkılır kim adına ayakkabı ne kadar alabilirse gemi azıya
gömlekler atletler içlikler koklanırdı
o gün öyle devam etmiş olmalı
kalabalıklar ey siz kendimi bulmalarım ağlamalarım bağırış çağırışlarım cinnet bir lafı sunturlu söylediğimi yüzlerinden anladıklarım dinime küfredenler sen lümpensin kanına çiğ düşmüş sözüne kem kıymet bilmediklerim namazın kılınmaz sendeki huy huy değil diyenlerim
kalabalıklar severim
küt!
…
– amelin nedir?
– eksik emanet’i bildim; ona inandım; içindekileri tasdik ettim.
– hyacinthus? yüzün hayır getiren bir yüz…
– ben senin güzel amelinim.
———————————– iç. karayazı / S. 17
