Garsonun papyonu sıkıyordu
“Ne alakası var!” demeyin sıkıyordu.
Yüzünden şu Arthurların, bu Billylerin, o Fonsecaların
(Sahi kimseler?)
Anlamadık, duymadık, uzlaşamadık
Biz alışamamıştık kimseler
Herkes salonlarda kendi Lacan’ına çekilmişti çünkü
Annenizden babanızdan hiçbir sebep yokken de
Soğuyabilirdiniz.
Marjinallik icat edilmişti bir de
Artık herkes birbirine Casanova, Palahniuk
Taklidi yapabilirdi.
Yani şu Walterlar, bu Simonlar, o Clarklar
Temiz toplumcular neye müdahalecidir?
Türkiya diyenler hangi idadidendi?
Tüketiciyi koruma dernekleri hangi semtlerde olur?
Kim bu sorularla vakit kazanmak isterdi?
Bütün Zizek’ler Jijek diye okunurken
Ya da Dostoyevski’ler Dastayevski
En yakın zamanda doktorunuza görünmek için
Bahaneleriniz vardı mesela
Edebiyatın eliti dururken
Müstemleke edebiyatı geçerken
Lütfen rahatta dinleyin diyenler çıkabilirdi.
Garsonun papyonu mu?
Sürekli sürekli sıkıyordu
Bu Simonlarla, şu Billylerle, o Walterlarla
En mübahını öğrendik, amenna
Nostaljilerden şair,
Kitap eklerinden eleştirmen olunuyordu.
Dilini bile çıkarmadan, dilini seven şair
İsrail’e bir şiirle muhalif olunuyordu?
Elinde dedektörleri güya kuşak tahlileri
Barkod müptelası dergi editörleri, diyorum
Aslen şairlik değil polislik yakışan.
Sonra lirik olmaklardan bir tavsiye
Biz tasfiye derken zaviyeler sürekli tavsiye ediyordu.
Mehmet Öztek’in beli çınlasın!
Cavcavlardan cav cav siyir tarihi dinleniyordu.
Garson mu?
Papyonunu fırlatıp atmış!
Garsona anti-depresan
Garsona açık hava
Garsona uygun fiyatta seans
Garsona suni teneffüs
Makbul görünüyordu.
Çok geç olma ihtimalinden de söz edebiliriz.
Çünkü
Garson sırasıyla böğürüyordu
Üstüne Clarkların,
Üstüne Arthurların,
Üstüne Billylerin,
Üstüne Walterların.
…………………
………………….
Üstelik hiç bitecekmiş gibi görünmüyordu.
——————– iç. « Yamuk », Pan/heves Yay., 2009
