ben sana demedim mi
gelir oturur aramıza uzaklıklar
ruhunu kandırır hep en yakınındaki
uzağındakinden ise soluğundan sakınırsın
her düştüğünde kalkacaksın demişti
filmdeki usta
kendimi hep kahramanlara benzetirdim
biraz kovboy biraz ninja
sana masallar anlatmayacağım
gözlerine oturan çocuğa
yeni kentler bulduk
yeni hikâyeler yazdık arkada kalana
uçurtmayı kaybedeli çok oldu
misketleri gömeli
öfkemi dindiremiyorum
barışamadım ruhumla
sakın arkana bakma
insanları sakladım balkonun altına
evlerin altına çocukları gömdüm
pazarlarda dilenen elini öptüm
ninemi sattım bes kuruşa
tükettim artık omuzumda oturan tanrıları
sürdüğüm cehenemi gölgeme bağladım
yoruldu ellerim toprağa bakmaktan
bırak gideyim yoluma
