Sabahın sinliğe vardım
Gördüm cümle ölmüş yatar
Her biri biçare olup
Ömrün yavu kılmış yatar
Vardım bunların katına
Baktım ecel heybetine
Nice yiğit murâdına
Ermeyüben ölmüş yatar
Yemiş kurt kuş bunu keler
Nicelerin bağrın deler
Şol ufacık nâresteler
Gül gibice solmuş yatar
Tuzağa düşmüş tenleri
Hakk’ a ulaşmış cânlar
Görmez misin sen bunları
Nöbet bize gelmiş yatar
Esilmiş inci dişleri
Dökülmüş sarı saçları
Kamu bitmiş teşvişleri
Hak varlığın bulmuş yatar
Gitmiş gözünün karası
Hiç işi yoktur dırası
Kefen bezinin pâresi
Sünüğe sarılmış yatar
Yunus gerçek âşık isen
Mülke sûret bezemegil
Mülke sûret bezeyenler
Kara toprak olmuş yatar
(iç. Asım Bezirci, Türk Halk Şiiri, Say Yayınevi, İstanbul – 1993 )
