Sabahın sinliye vardım
Gördüm cümle ölmüş yatur
Her biri biçare olup
Ömrün yavu kılmış yatur
Vardım bunların katına
Baktım ecel heybetine
Nice yiğit muradına
İrmeyüben ölmüş yatur
Yemiş kurt kuş böğü keler
Nicelerin bağrın deler
Şol ufacık nâresteler
Gül gibice solmış yatur
Durağa düşmüş tenleri
Hak’ka ulaşmış canları
Görmez misin sen bunları
Növbet bize gelmiş yatur
Esikmiş inci dişleri
Dökülmüş sarı saçları
Kamu bitmiş teşvişleri
Emrü nemde ermiş yatur
Gitmiş gözünün karası
Hiç işi yoktur durası
Kefen bezinin paresi
Sünüğe sarılmış yatar
Yunus gerçek âşıkısan
Mülke suret bezetmegil
Mülke suret bezeyenler
Kara toprak olmuş yatur
(iç.: Eflatun Cem Güney, “Halk Şiiri Antolojisi”, Varlık Yayınevi, İstanbul – 1959, 4. Basım, Sayfa : 15)
