Bütün evreni, tek odaya sığdırmaktır hikâyesi
Ferrante Imperato’nun
Yıl 1599 ki tam indirimli,
Veba ve suçiçeği yılları
Korkak bir Rönesans vakti, kişisel hesaplaşmalar
Protestanlar ve Katolikler arasında kâbus katliamlar
Aşkyapıcı Kanuni ölmüştür 1566’da dokuzlar ters
Adam nereden bilsin televizyonu
Belki bilse ona göre yaşardı pek ızdıraplı
Hayır Baki toparlamasa şiirlerini
Ve Fuzuli’ye para verseydi biraz
Ama spekülasyon bu evrende hepsi
Bir odada toplansa bile
Şimdi hınçal isminden öte Abdullah Öçal var
Koca memalik-i mahruseyi odasında toplayan
Pek âlâ bu vezirler asamblaja başvuran koleksiyoncularına
Kemikler ve taşlar boyunca
Kalabilirler yanında da pekala da
Christian Boltanski’nin mektubu geliyor akla
“müzenizin salonlarından birinde,
Bir insanın hayatı boyunca çevresini kuşatmış ve
Öldüğünde onun varlığına tanıklık edecek bütün nesneleri sergilemenizi istiyorum.
Söz konusu kişinin kullandığı mendilden odasında duran elbise dolabına kadar,
Çok geniş bir yelpazede uzanan bu nesneler vitrinlerde
Teşhir edilip etiketlenmeli.”
Aziz kanunyapıcıları hiç sevemedim
Bir insanı etiketle gömenleri
Mezarlıkları vesselam gezmedim
Şu ara aklımda Apo var,
Serbest bırakılsın adam diyen göremedim
Müzeye kaldırmışlar İmralı’da
Sırrı bilen gidiyor seyretmeye
Bir de uzman çavuşlar sarmış etrafını
Her daim sövüyorlardır kesin
Böyle heykelin…
Tamam kabul adam çok çirkin
Fakat bir sanat eseri işte
Tek bir odada tüm evreni toplamaktan bahsediyorum
Kardeşim adada insan hapsetmek
Engizisyondan beter.
