Seni seven âşıkların
Gözü yaşı dinmez imiş
Seni maksûd edinenler
Dünyâ ahret anmaz imiş
Ölmez imiş âşık cânı
Hiç dağilmazmış teni
Aşk her kimi kıldı fâni
Ona zevâl ermez imiş
Gönlün sana verenlerin
Eli sana erenlerin
Gözü seni görenlerin
Devrânları dönmez imiş
Aşkına düşen canların
Yoluna baş verenlerin
Aşk bülbülü olanların
Kimse dilin bilmez imiş
Kim ki gerçek sever seni
Yoluna kor teni cânı
İster seni dün ü günü
Hûri’ ye aldanmaz imiş
Aşkın ile bilişnler
Senin ile buluşanlar
Sen Sultan’ a ulaşnlar
Ebedî ayrılmaz imiş
Hak yoluna girenlerin
Hakk’ ı gerçek sevenlerin
Nişânı budur onların
Mala câna kalmaz imiş
Sen Leylî’ yi görenlerin
Mecnûn olup kalanların
Kend’ özünden varanların
Kimse hâlin bilmez imiş
Eşrefoğlu Rûmî senin
Yansın aşk oduna cânın
Aşk odunda yanmayanın
Kalbi sâfî olmaz imiş
(iç. Türk Halk Şiiri, haz. Asım Bezirci, Say Yay., İstanbul-1993, s. )
