Sevdiğim vuslata ereyim deyü
Ciğerim kan ile dolagelmiştir
Gözlerim lûtfunu göreyim deyü
Ağlayı ağlayı yola gelmiştir
Doğan aylar gibi doğup dolunma
Beni koyup yadlar ile salınma
Civan seni sevdiğime alınma
Severler güzeli olagelmiştir
Hatırım yıkma gel bu gedanın
Bir edna kuludur bari Hudanın
Nice Bencileyin konca fidanın
Açılmış gülleri solagelmiştir
Gayetle nazlısın biz de biliriz
İltifat edersin deyü geliriz
Kabul etmez isen bir yar buluruz
Mecnun Leylâsi m bulagelmiştir
Kâtibi der sitem vardır bu sözde
Derdimiz ne beşte durur ne yüzde
Dilberin uğruna ölelim biz de
Dost için âşıklar ölegelmiştir
(iç.: Eflatun Cem Güney, “Halk Şiiri Antolojisi”, Varlık Yayınevi, İstanbul – 1959, 4. Basım, Sayfa : 52)
