Seyyah olup şu köyleri gezerken
Kanberli’ de bir güzele uğradım
Dilberleri defterime yazarken
Kanberli’ de bir güzele uğradım
Açılmış bahardagülü nergisi
Kulun işi değil Hakk’ ın vergisi
Otuz iki saçlarının örgüsü
Kanberli’ de bir güzele uğradım
Ayağında kundurası mesi var
Gökten inen turnalardan sesi var
Ellerine kınaların hası var
Kanberli’ de bir güzele uğradım
Sal’ vermiş kuşağı dökmüş dizine
Sürmeler çekinmiş elâ gözüne
Kaçtı benden bakamadım yüzüne
Kanberli’ de bir güzele uğradım
Kusûrî’ yim bu yıl burda kışlasam
Güzelleri medhetmeye başlasam
İzin alsam al yanaktan dişlesem
Kanberli’ de bir güzele uğradım
(iç. Asım Bezirci, « Türk Halk Şiiri », Say Yayınevi, İstanbul – 1993)
