Sofi yıkma kalbi viraneleri
Ezelden anların hali haraptır,
Niçin ta’nedersin rindaneleri
Kan değil içtikleri saraptır.
Bendeyiz Haydar-i Kerrar-ı aşka
Sâikleriz dergâh-ı esrar-ı aşka
Sabitkademleriz ikrar-ı aşka
Sizce hata amma bizce sevaptır.
Masivadan meylimiz yok varlığa,
Mansur gibi rızamız var darlığa
Sofi sen karışma bu pazalrığa
Aklın ermez bu bir başka hesaptır.
Uyan ne yatarsın şafak söktü
heğ niyazlar kabul olur sabahtan,
Hakk’ın divanına cümle çekildi.
Mü’minler maksadın buldu sabahtan,
Gönül pervaveş yandı tutuştu.
Aşkın kazanında kaynadı çoştu,
Seherde uyanan Hakk’a ulaştı
Gafiller gaflette kalır sabahtan.
Kaddimiz dal olup iki büküldü,
Gözümün gevheri yere geldi döküldü
Dilberin hayali geldi dikildi
Derdmin dermanı gelir dikildi
Gerçi kim bilirim noksanım çoktur,
Huda’ nın indinde zerrece yoktur
Söyleyene bakma söyleten Hak’tır
Kâmiller günahın bilir sabahtan.
Sabahın hürmeti gelmez hesaba
Vasfını şerhetsem sığmaz kitaba
Sersem Ali serin koymuş türaba
Elhak deyüp secde kılur sabahtan.
(iç.: Mustafa Ertuğrul Kaan, « Hacı Bektaş-ı Veli, Bektaşilik, Bektaşi, Nefesleri », Gayret Kitabevi, İstanbul-1964)
