Home anthologie des poètes vivants || yaşayan şâirler antolojisi || living poets anthology murad, efe [1987] sonsuz zihinseli

sonsuz zihinseli

57
0

içine çekince gitmeyecek kadar her şeyin saklandığı.

hakkını üleştirdiği parçada ölümsüzlüğü olmak.

zaafına dönüşen çiçeklerin hamlıklarında dolaşıyor.

bazı yumru, kokulu ve güzel bir kırsal çıkıp gitmektir.

gelişen güzel bir bahçededir, tarik olunmuştur.

sahiden bilinmek istenen bilinmeyenlerin.

arasından çıkarıldıkça bildiklerinde bir şeye ifade oluyordur.

esas kademeyi zamana ayarlamakta. sanıya karşı galip gelmekte.

kuç gibi kanat çırpıp sanının olumsuzlaması duygularındadır.

irsi, sanki kuramın intişarı varmış gibi anarşiye denk geliyor.

külden sonsuz yaparak ateşin yansımasına gönderme yapabilirsin.

ihtiyacıma davranmasam olağan dağılımı yakalayamazdım.

sorun ihtiyacın ne kadar sanıya denk geldiğindedir.

öbür ölümlü hatırlayacaklarına sevgisini inkar etmez.

öldükten sonra değeri hatırlanacakların daha da gerisine.

dibinde donuk kaldığı tokluğu yalnızca bedenine hükmedir.

ayrışımı anlamında ne kadar kavme derk geldiğiyle ilgilidir.

tüm acı çeken insanları, yaratıcı güçlerini akıtanrıları.

tasavvuf birliği düşünceleri düşüncelere akıttıkça.

hep o olma ve varla yok arasındaki yoku yaşarsan-çekersen.

hayatın sana dayatacağı bir amor fati olacak.

madde olmaya en yakın an çünkü yırtabilirsen.

duyguları tavırları, alışılmamış tüm anları yıkabilirsin.

hiçbir şeyin bir önemi yok. sadece algıya dayanırken onun.

yırtıldığı noktaları yıkarken eğer zaten öyle h’akikaten yaka gibi geriye.

sadece fiiller kalıyor ve bu fiiller de bana güç veren yaratan yani.

eylemleşebilme, maddenin kendisine. madde-şiire en yakın olanlar.

her yaşanan mistik öngörünün bir de biyolojik yakınlığı vardır.

daireye tamamlanan buluşma gibi ne kadar yaradana ulaşırsan ulaş.

o an biyolojin de senden o kadar uzaklaşıyor.

ölüyorsun, yaşadığın organik bir anlamsızlık sana veriyor.

hayatın güçlü bir şey olduğunu söyleyenler.

onun içinden geçmenin tek çıkar yolu olduğunu sanırlar.

biliyorum ki artık yapacak bir şey yoktur.

ve içinden de geçiyorumdur. irademi istediğim gibi kullanabilirim.

vücudumun olabilecek tüm imkanlarını rencide edene kadar.

denediğim, bu deneyim esnasında da kendimi denediğim.

olmayana bildirdiğim gibi, gerçekleri, kendi canını kendin alma isteği.

 

iç/in Kitap-lık 151 (Temmuz-Ağustos 2011)

iç/in “def-beyin”, 160. Kilometre, 1.b., İstanbul- 2012, s. 71