kanının tadına baktığımı dudağındaki yırtıktan
gözlerinin küçülüşünü sarı olan her şeyini
tüylerin değil boynunu terlemeni temennilerini
kaderden bacaklarının kapanması kasılması
kolların boynun işte son kuytulukta sığınak arama yok
kalçalarının titremesi dudaklarımdan taşan kanı
yalamamı izleyişini dehşet demiştin şiddetle ürperten
iliklerindeki boran hissediyorum çekiştirirken kaçıyor
çorap ama nereye şahdamar pençelerimde
karanlık bir kuş odada ansızın sen hayal ederken ellerin
uzanıyor gördüm biliyorsun gördüğümü kımıldanıyor
perde nisandır normal sıyrılınca çorabın apaçık ten
damarların kabarmış kıyıda tek tük tüy bir değil iç içe
onlarca ben her yerinde bilmem ki
daha ne ararım
ellerim artık bana yabancı kamçı şaklarken
kan deride kurumaz kurursa iz bırakmaz bunu
anlatmamalıyım bilirsin ve çarşaf
çarşaf olduğu sürece değersiz ben gidince atarsın
yakman daha doğru ince bir analiz bitirir işi
hiç tanık olmadığı için kapalı kutu sayılan dehşet
açığa çıkar ve alışır hem memur hem kamu
unut bunu unut bunu unut bu gece var evet
bitmeyecek uzadıkça alışacağız bize özel olacak
gizli kalan her şey kalçanın altı ve belinle birleşen yer mor
göğüslerinle boynun arasındaki yerler mor
dudakların paramparça mor ensen mor dizlerinin ardı ayak el bileklerin
yetmezse belge konuşuyorum bak yumruk sıkıyorum
damarlarım belirgin işte çıkarıp jilet bir hamle
gözlerin kapanırken derinliğe inanman için
sana bir şnorkel sunuyorum
———————————– iç. yasakmeyve / S. 43
